जगतांना नेहमी तू,

जगतांना नेहमी तू,
ठेव मनाशी ध्यास |
कष्टाचा असावा तो,
तुझा प्रत्केक श्वास ||

मनास चिंता नसावी,
रक्तास ठेव गार |
आलेल्या अडचणी कर,
हसत खेळत पार ||

हाती येईल त्या त्या
कामाला दे वाव,
जिथे पाय नेयील,तू
त्या वळणावर धाव|

कष्टाला लाज यावी,
कर तू इतुके कष्ट|
सुख लोळेल पायी मग
दु:ख होतील नष्ट||

नि:शब्द(देव)