Sunday, May 4, 2014

बस बाकी काही नाही ..7

जाणाऱ्या दिवसाच्या धुळीने ..
तुझ्या आठवणी काहीश्या पुसटस्या होत जाताय...
येणारा प्रत्येक श्वास माणसा सारखा वागतोय ,
सतत जाणवून देतो कि तो उपकार करतोय माझ्यावर ...
कधी काळी लाल असतांना वहीत ठेवलेला गुलाब ,
काळा कुट्ट झालेला आहे ..आपल्या नात्यातल्या दुराव्या सारखा ..
किंवा आपल्या नात्या सारखाच ....
मोबाईल बदलला आहे आता ..
पण तुझा नंबर अजूनही त्याच नावाने वास्तव करून आहे ...
कित्येकदा तुझ्या नावापर्यंत येऊन तासंतास बोट घुटमळत बसतात ..
आठवत तुला "मी तुझ्यावर प्रेम करतो " हे सांगायला किती घाबरायचो आधी ...
तीच अगदी तीच भीती आता आहे ..वाटत तुला फोन करावा ..
विचारपूस तरी करावी ..पण ....
भीती जारी तीच असली तरी फरक आहेच की ..
पहिले भीती वाटायची तू नाही म्हणालीस तर काय होईल ?
आणि आता तर तू माझी नाहीस तरीही भीती वाटते ...
आपण बोललो आणि तुला माझी आठवण झाली तर ?
नको ..जाऊ दे सोड ...
आपले नाते जसे आपण मनात कुठल्या तरी कप्प्यात लपवून ठेवले आहे ..
अगदी तसेच आपला एक फोटो अजूनही कपाटात लपवून ठेवला आहे ...
माझ्याच पासून लपवून ठेवला आहे म्हण हवे तर ...
अजूनही तुझच नाव निघत कधी पीत बसलो तर ..
तेच मित्र आहेत अजून माझे ...जे मला मदत करायचे ..आपले नाते जुळवण्या साठी ..
आणि आज ही तेच मदत करतात ...
तस पहिले तर सर्व तसच आहे गं...
बस एक बदललय..
आणि तो बदल नकोसा जरी असला तरी ,
जागाव तर लागेलच गं..
नको असलेले जीवन घेऊन जसे जगतोय ..तसेच अगदी तसेच ...
तोवर भावनांच्या घड्या करून ठेवल्या आहे मनात ..
एक एक घडी उघडत जाईल ..आणि
एक झालेला बदल .....अनेक बदल करायला भाग पाडेल ...कदाचित
बस बाकी काही नाही ...

नि:शब्द(देव)

No comments:

Post a Comment