सकाळी उठलो की ,
रात्रभर अंगावर साचलेल्या ..तुझ्या आठवणी ,
पाण्याने धुऊन ...
पापण्यांच्या केसांना लटकलेले स्वप्न झटकून ...
काही ओठांपर्यंत शिताफीने पोहचलेल्या अश्रुनां,
तू दिलेल्या रुमालात लपवून ..
जगाला सुखी भासेल ..
निदान एवढे तर सुख डोळ्यात घेऊन ..
निघालो भिंतींच्या बाहेर ...
परत तुझ्या आठवणी गोळा करायला ...
बस बाकी काही नाही ...
नि:शब्द(देव)
रात्रभर अंगावर साचलेल्या ..तुझ्या आठवणी ,
पाण्याने धुऊन ...
पापण्यांच्या केसांना लटकलेले स्वप्न झटकून ...
काही ओठांपर्यंत शिताफीने पोहचलेल्या अश्रुनां,
तू दिलेल्या रुमालात लपवून ..
जगाला सुखी भासेल ..
निदान एवढे तर सुख डोळ्यात घेऊन ..
निघालो भिंतींच्या बाहेर ...
परत तुझ्या आठवणी गोळा करायला ...
बस बाकी काही नाही ...
नि:शब्द(देव)
No comments:
Post a Comment