श्रवन बाळाची गोष्ट

(अहो हळू बोला त्यांना आवाज जाईल ...)
तू थांब ग ..

" हे बघ ताई ..
त्यांनी जे केले ते त्यांचे कर्तव्य होते "
सर्व जन करतातच ..यांनी काही वेगळे नाही केले आपल्यासाठी ...
आणि हो ...
शाळेत जायचो तेंव्हा ..
फाटकी गरिबी घालून जायचो ...मुल चिडवायचे ..
कोलेज ला जातांना ही याच्या त्याच्या सायकल वर दररोज बसून जायचो भिकाऱ्या सारखे ..
साऱ्या हौस आशा अपेक्षा यांचा खून तेंव्हाच झाला ..
जेंव्हा माझा या घरात जन्म झाला ...
आणि ...
जाऊ दे ..तुला काय ..सांभाळायचे मला आहे ना ..
मला माहिताय माझा त्रास ..
तू उट सूट सल्ले द्यायला मोकळी ...
देतोय ना दोन वेळेचे गिळायला ...
अंग झाकायला कपडे ...
अजून काय करू ..श्रवण बाळ बनू का ?

असे म्हणून फोन ठेवला त्याने ...
अख्खा आयुष्यात ताठ मानेने जगणारा मी ..
मुलाच्या या शब्दाने अख्खे आयुष्य चिरून टाकले होते ...
बायको देव घरात बसली ...
आसवात देव ठेवला होता तिने ?

माझ्या नातुला घेऊन मी तिच्या जवळ गेलो ...
थोड्या वेळ बघत राहिले ...
डोळे पुसले ...
नातुला जवळ घेत म्हणाली ...

बाळा ये तुला श्रवन बाळाची गोष्ट सांगते .......

नि:शब्द(देव)