कुठेतरी बेवारशी
पडलेल्या ..
त्या पावूलाखुनांवर आठवणी पेरून ..
एक मोठ झाड उगवाव ..
प्रत्येक फांदीवर आठवणी ..
काही हिरवीगार आणि काही ..
सुकलेली .....बेजान ...
त्या हिरव्या आठवणीत ..
उठून दिसेल ते सुकलेलेच...
भर उन्हात घामाघूम कुणी ..
सावली साठी आसरा घेताना ..
बोलेल हि कदाचित अरे इतक्या सुंदर झाडावर ..
काही सुकलेले पान !चांगले नाही वाटत ..
दु:ख मुळात नकोसेच झाले आहे सर्वांना ...
ते गळेल कधीतरी ..हिरवागार होईल हि झाड ..
पण पानझड तर येणारच ...
फक्त फांद्या उरतील, पान नसलेली ..ओसाड ..
सर्व बघून सहानुभूती देतील ...शिव्याच म्हणा ..
पन मोहोर फुटेलच परत ..
बस तोपर्यंत लढायचं ..
त्या पावूलाखुनांवर आठवणी पेरून ..
एक मोठ झाड उगवाव ..
प्रत्येक फांदीवर आठवणी ..
काही हिरवीगार आणि काही ..
सुकलेली .....बेजान ...
त्या हिरव्या आठवणीत ..
उठून दिसेल ते सुकलेलेच...
भर उन्हात घामाघूम कुणी ..
सावली साठी आसरा घेताना ..
बोलेल हि कदाचित अरे इतक्या सुंदर झाडावर ..
काही सुकलेले पान !चांगले नाही वाटत ..
दु:ख मुळात नकोसेच झाले आहे सर्वांना ...
ते गळेल कधीतरी ..हिरवागार होईल हि झाड ..
पण पानझड तर येणारच ...
फक्त फांद्या उरतील, पान नसलेली ..ओसाड ..
सर्व बघून सहानुभूती देतील ...शिव्याच म्हणा ..
पन मोहोर फुटेलच परत ..
बस तोपर्यंत लढायचं ..
बस बाकी काही नाही
निशब्द(देव)
निशब्द(देव)
No comments:
Post a Comment